Legendarny spektakl Michała Borczucha powraca na scenę Łaźni Nowej. „Wszystko o mojej matce” – wielokrotnie nagradzane przedstawienie, uznane za jedno z najważniejszych w polskim teatrze ostatnich lat – po niemal dekadzie wciąż porusza z niezwykłą siłą. To intymna opowieść o pamięci, żałobie i miłości, zbudowana z osobistych wspomnień o matkach twórców. Szczery, momentami brutalny teatr o dorosłych synach próbujących opowiedzieć stratę, której nie da się opowiedzieć do końca. Jeśli widzieliście – warto wrócić. Jeśli nie – to moment, by zobaczyć spektakl, który stał się częścią historii.
Spektakl inspirowany powieścią J.M. Coetzee’ego nie jest opowieścią o barbarzyńcach. Jest opowieścią o społeczeństwie, które potrzebuje barbarzyńców, aby móc zdefiniować siebie, usprawiedliwić własny lęk i zalegalizować przemoc. Największym zagrożeniem Imperium nie jest zewnętrzny wróg, lecz mechanizm, który go stwarza za pomocą języka, propagandy, procedur i codziennych decyzji ludzi, którzy nie postrzegają siebie jako sprawców, ale bez nich zło dokonane na odrzuconych przez „system” nie mogłoby się wydarzyć.
Wystawa „Dlaczego topić się dwa razy w tej samej rzece?” to projekt dyplomowy zrealizowany na Wydziale Malarstwa (kierunek scenografia) Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod opieką prof. dr hab. Moniki Wanyura-Kurosad, z aneksem powstałym w pracowni interdyscyplinarnej prof. dr hab. Bogusława Bachorczyka. Punktem wyjścia dla ekspozycji jest tekst Marcina Wichy „Rzeczy, których nie wyrzuciłem”, odczytany z odwróconej perspektywy – jako opowieść o utracie, pamięci i nieobecności, budowana poprzez przestrzenne formy, tekst i tkane obiekty.
